Sobota, 24 Stycznia

Druga Księga Samuela 1,1-4.11-12.19.23-27.

W owym czasie: Po zwycięstwie nad Amalekitami, wrócił Dawid i zatrzymał się przez dwa dni w Siklag.
Na trzeci dzień przybył jakiś człowiek z obozu, z otoczenia Saula. Odzienie miał podarte, a głowę posypaną ziemią. Podszedłszy do Dawida, padł na ziemię i oddał mu pokłon.
Dawid zapytał go: «Skąd przybywasz?» Odpowiedział mu: «Ocalałem z izraelskiego obozu».
Rzekł do niego Dawid: «Opowiedz mi, proszę, co się tam stało?» Opowiedział więc, że ludzie uciekli z pola walki, wielu z ludzi zginęło, i że również ponieśli śmierć Saul i jego syn Jonatan.
Dawid schwyciwszy swe szaty, rozdarł je. Tak też uczynili wszyscy mężowie, którzy z nim byli.
Potem lamentowali i płakali, i pościli aż do wieczora, z tego powodu, że padł od miecza Saul, a także syn jego, Jonatan, i z powodu ludu Pańskiego i domu Izraela. I powiedział Dawid:
«O Izraelu, twa chwała na wyżynach twoich leży pobita. Jakże padli bohaterowie?
Saul i Jonatan, kochani i pełni uroku, za życia i w śmierci nie są rozdzieleni. Byli oni bystrzejsi od orłów, dzielniejsi od lwów.
O, płaczcie nad Saulem, córki izraelskie: On was ubierał w prześliczne szkarłaty, złotymi ozdobami upiększał stroje.
Jakże zginąć mogli waleczni, wśród boju Jonatan przebity śmiertelnie?
Żal mi ciebie, mój bracie, Jonatanie. Tak bardzo byłeś mi drogi! Więcej ceniłem twą miłość niżeli miłość kobiet.
Jakże padli bohaterowie? Jakże przepadły wojenne oręże?»

Księga Psalmów 80(79),2-3.5-7.

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który jak trzodę prowadzisz ród Józefa.
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź Twą potęgę i przyjdź nam z pomocą. 

Panie, Boże Zastępów, jak długo gniewać się będziesz,
pomimo modłów Twojego ludu?
Nakarmiłeś go chlebem płaczu, obficie napoiłeś łzami.
Uczyniłeś nas przyczyną zwady sąsiadów,
a wrogowie nasi z nas szydzą.

Ewangelia wg św. Marka 3,20-21.

Jezus przyszedł z uczniami swoimi do domu, a tłum znów się zbierał, tak, że nawet posilić się nie mogli.
Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów».

Naśladowanie Jezusa Chrystusa

Jesteś mi świadkiem, mój Boże, że nic mnie nie cieszy i nikt mnie nie koi; tylko Ciebie, mój Boże, pragnę kontemplować na wieki. Ale to jest niemożliwe, dopóki pozostaję w tym śmiertelnym ciele. Tymczasem święte księgi są moimi przewodnikami, lustrem mojego życia; a przede wszystkim Twoje święte Ciało będzie moim lekarstwem i schronieniem.
Wiem, że potrzebuję ponad wszystko dwóch rzeczy na tej ziemi, bez których to nędzne życie byłoby mi nieznośne. Zniewolony moim ciałem, potrzebuję pokarmu i światła. To dlatego dałeś mi Twoje święte Ciało, aby podtrzymać moje chore ciało i duszę, a „Twoje słowo jest lampą dla moich stóp” (Ps 119,105). Bez tego nie mógłbym żyć godnie, skoro Słowo Boże jest światłem duszy, a Twój sakrament chlebem życia.
Można także powiedzieć, że to są dwa nakryte stoły między skarbami świętego Kościoła. Jeden jest stołem ofiarnym, na którym spoczywa święty chleb, to znaczy cenne Ciało Jezusa Chrystusa; a drugi jest stołem Prawa Boskiego, które zawierają wieczną doktrynę, która uczy prawdziwej wiary i prowadzi pewną drogą w stronę spoczynku Boga.
Dziękuję Ci, o Stworzycielu i Odkupicielu ludzi. Aby objawić Twą miłość całemu światu, przygotowałeś tę wielką ucztę, podczas której karmisz nas nie symbolem baranka, ale rzeczywistością Twojego Ciała i Twojej Krwi. Święty bankiet, kiedy wszyscy wierni piją z weselem z kielicha zbawienia, on zawiera w sobie wszystkie radości raju.